Wat leuk om te horen dat Twisk het zo goed doet. Wij moeten nog even wachten met de puppycursus, we mogen op 8 mei gaan beginnen. Dit omdat er een hele nieuwe groep begint, is wel zo fijn anders stroom je ergens in en lopen de andere pups voor op Saartje. Wij zijn ondertussen al heel druk met oefenen. Saartje kan ook al aardig zitten en ze weet ook precies wanneer ze moet gaan zitten( met dank aan de snoepjes, hahaha). Als we thuis komen van het wandelen dan gaat ze bij de voordeur zitten, en ze weet ook al dat ze moet wachten. Als wij naar binnen lopen dan volgt zij als een dolle stier, hahaha.

We hebben woensdag nog wat leuks meegemaakt...... Misschien hebben Iris en Ina het al gelezen op mijn blog op hyves, maar voor de anderen schrijf ik nog even op. is eigenlijk te leuk om het jullie te onthouden. Ik stond te koken en Jaco ging de borden klaarzetten op tafel. Toen hij vanuit de keuken naar de kamer liep hoorde hij iets wat van de tafel werd gepakt. Hij keek voorzichtig om een hoekje en toen stond Saartje met mijn bril in haar bek met haar voorpoten tegen de bank in een poging erop te klimmen. De urgentie om de bril af te pakken was groter dan om de camera te pakken, jullie snappen denk ik zelf wel waarom. vervolgens moest Saartje ineens nodig plassen( ivm de blaasontsteking) dus Jaco met haar naar buiten. Ze waren snel weer terug maar Jaco ging nog even haar plas wegspoelen( er spelen veel kinderen hier op de straat en stoep dus wij spoelen dat weg). Hij was zijn sleutels vergeten dus hij klopte op de deur. We zouden lekker lui voor de buis eten en de borden stonden op tafel maar Saartje lag alweer in katzwijm.........dacht ik . Ik ben 3 seconden de kamer uitgeweest om de deur open te doen....jawel jullie voelen de bui al hangen. Kom ik terug de kamer in, tref ik Saartje aan midden in mijn bord spaghetti. En smakken dat ze deed. Even boos geworden en daarna hebben we eigenlijk heel erg hard moeten lachen. Je moet de kat ook niet op het spek binden, in dit geval de hond op de spaghetti.

Saartje knapt trouwens al goed op van de blaasontsteking, ze hoeft niet iedere keer te plassen en het zijn weer normale plasjes. En binnen plassen doet ze nu ook bijna niet meer. Soms een enkel keertje maar dat is mijn eigen schuld want dan ben ik gewoon te laat om haar op te pakken. Het lopen gaat ook wat beter, ze vindt het heerlijk om over de straat te struinen en loopt zo rustig een blokje mee. De laatste avondwandeling was een ramp, nu doen we een "lang" rondje in het bos waar ze lekker even los kan lopen. En de laatste wandeling van de dag die doen we hier in de straat. Ze weet dan ook al dat ze dan moet plassen en poepen en gaat meteen snuffelen om aan haar wc-ritueel te beginnen.

Nog één dingetje....gisteravond in het bos was Saartje ontzettend gebiologeerd naar de sloten aan het kijken. Steeds een beetje dichterbij. Dus ik denk wel dat dat een waterratje wordt.

Groetjes weer van Chantal