Wat een weer gister, hopeloos! Samen met Theo en Benny naar oma (mijn moeder) geweest, stukje gelopen in de regen.
Vandaag: super mooi weer, Benny, vol energie klaar voor z'n ochtend wandeling. Beetje spelen met de bal, andere hondjes, het gebruikelijke zo 's morgens, baas wat babbelen met de andere bazen, niks aan de hand. Totdat, en dat is dan zo goed aan hem te zien hij z'n mooie kop richt op de plek waar het avontuur op hem wacht. Die zelfde plek waar ik een paar weken geleden over schreef. Och en dan kun je het wel vergetten, dan gaat de knop om bij Benny, dan stuift hij weg, dan neemt hij moeiteloos dat bruggetje met dat ellendige rooster waar anders zo behoedzaam overheen loopt. Dan kan ik als baas "NEE BENNY!!!" roepen, maar z'n oren zijn dan al volledig dicht. Ik kan dan nog net zien hoe hij de sloot neemt en zijn instinct achterna holt. Gelijk maar even versterking opgepiept (tip: neem altijd je mobiel mee!!!). Nou ja en dan dus het gebruikelijke; roepen, schreeuwen, achter hem aanhollen, afleiden. Inmiddels waren de hulptroepen al gearriveerd. Samen proberen hem in te sluiten, totdat hij tussen ons in in een sloot zat en ja hoor daar ging ik weer.....Vrijdagochtend half tien 2 mei 2008, half Nederland ligt nog te maffen of zit rustig aan het ontbijt en deze malloot staat weer in de sloot om, dit keer met succes, dankzij de versterking, z'n eigenwijze Stabijhoun te pakken te krijgen. Soppend naar huis, de dag kon niet meer stuk.
En dan vanmiddag nog maar een f_link_ rondje strand gedaan. Genoten hebben we alle drie, de hele dag door. En nu ligt hij lekker in de tuin te genieten van de avondzon, tenminste dat mag ik hopen, ik zit boven dit stukje te schrijven en Theo staat in de keuken. 't Zal wel goed zijn, hij weet waar z'n thuis is en zolang hij nog blaft als ik wegga weet ik dat het wel goed zit en dat hij altijd weer huis zal komen.

Een mooie dag hoe dan ook!

Remco