Vandaag naar Zutphen geweest voor de fokkersdag, waar het nestje van Aron en Linde, waar onze Benny een van de vier zonen is werd gekeurd. Wat een geweldig leuk gebeurtenis is dat. Het hele nestje was aanwezig en op een of andere manier lijkt het toch wel of ze elkaar herkennen. Er wordt volop gesnuffeld aan elkaar, gespeeld en gestoeid. In onze ogen toch anders dan wanneer onze Ben andere hondjes, die hij vaker ziet dan z'n broers en zussen tegenkomt. Mooi ook om te zien dat er sommigen en sommigen weer niet op elkaar lijken. En ook welke meer van Linde de moeder weghebben of van de vader Aron. En dan de keuring, het eeuwige wachten. Het ongeduldige van de hondjes. Boet bijvoorbeeld die dan ineens enorm staat te blaffen, waar Benny dan weer op reageert. Of dan duiken ze ineens weer boven op elkaar.
En dan de keuring zelf. Stukje lopen, hoewel in Benny's geval was het meer springen, meer een circusact! Gelukkig was dit geen officiele keuring, anders had hij zeer zeker een grote "L" voor lolbroek gekregen.
Het algemene oordeel van de keurmeester was, een mooi nest. Het mooiste vond ik wel dat hij zei dat als je ze stuk voor stuk in de ogen kijkt je er warm van wordt. Een mooier oordeel kun je jezelf als baas en fokkers toch niet wensen?
Kortom een heel mooie en leuke dag, waarbij we allemaal ter herinnering aan de vader van dit mooie nest van Johannes en Ina een kaart met daarop een paar prachtige foto's van Aron kregen.