Hallo allemaal,
hier is Twarres

.
Ik beleef steeds zoveel dat ik bijna geen tijd heb om het allemaal te vertellen

. En van al die belevenissen ben ik weer zo moe dat ik plotseling een hele grote dut moet doen

.
Mijn bazen verzinnen steeds wat nieuws. Ik had al een 'aai-dag'

op de markt, nu heb ik ook nog een 'snuffel-dag'gehad

. Als we een hond met een baas tegen kwamen vroeg mijn vrouw-baas steeds of ze even mochten snuffelen. 'Ze' dat waren dan die andere hond en ik, niet onze bazen

stel je voor! Het was best leuk en soms een beetje eng. Eén keer een heeeele grote Sint-Bernhard, maar die was errug lief

.
Inmiddels ben ik ook weer verhuisd, ik woon nu helemaal in mijn buiten verblijf. Overdag meestal met de deur open, zodat ik in en uit kan als ik wil

. 's Nachts altijd met de deur dicht. Ik ga dan lekker in het stro holletje in mijn hok liggen

. 's Morgens wandel ik een beetje door mijn eigen kleine parkje met drie bomen, doe een plas en een poep en ga dan buiten in de mand liggen wachten tot er eindelijk een baas wakker wordt

. Soms probeer ik ze alvast wakker te piepen, maar dat lukt nooit. Ik houd dan ook maar vlug weer op

. Tot zover ben ik dus heeel erg braaf

.
Maar soms noemen ze me Bijtske en alleen maar omdat ik het zo lekker vind eens stevig in hun handen te bijten als we spelen

. Dat vinden ze niet leuk

.
Als we dan ook nog gaan wandelen is het helemaal feest

. Ik wil best aan de riem lopen ALS NIEMAND DIE RIEM VASTHOUDT

. Soms pak ik hem zelf in mijn bekje en laat mezelf zo uit, makkelijk toch

.
Maar meestal blijf ik 'netjes' zitten wachten tot mijn vrouw-baas een eind weggelopen is. Ze stopt dan, gaat op haar hurken zitten en in haar handen klappen

. Als ze dat maar lang genoeg volhoudt ren ik naar haar toe, recht in haar armen

, zo hard dat ze bijna omvalt

. Want als ik er dan ben heeft ze altijd een lekker snoepje voor mij in haar hand

, ben ik slim of niet

. Dat doen we dan nog een paar keer, want het is heel goed voor het evenwicht van mijn vrouw-baas om mij zo op te vangen

.
Hé Twisk, wat naar dat jouw vrouw-baas zo schrok van jouw schok

. Ze zeggen dat het mij ook wel zal overkomen, we wonen midden tussen de weilanden, waar ook allemaal van dat ver'schrik'elige draad omheen staat. Dat wordt dus opletten.
Net als Saartje heb ik ook een soort Ernie, alleen heet hij Ed of Willem. Als hij Willem heet is hij heel lief en we snuffelen met elkaar. Maar als het Ed is, is het uitkijken 'geblazen', want dat doet hij. En als ik een beetje wil spelen krijg ik soms zo maar een mep

. Gelukkig weet ik steeds beter wanneer hij Ed heet en wanneer Willem. Er is er nog één in een andere kleur. En die is lief

. Ik mag ook altijd met hem stoeien. Als ik dan te hard ga krijg een een zacht mepje

, bijna een aai

.
Nou, nestgenoten,
dit is al weer een heel verhaal, ik krijg bijna kramp in mijn pootjes.
Ik heb er trouwens een foto van dat ik zit te tikken. Die kan helaas niet in het foto album, maar Iris heeft hem wel en misschien wil zij naar jullie allemaal doorsturen, omdat zij alle mail adressen heeft.
Een lik en een hap(je) van Twarres
